تبلیغات
آیپاک

همایت از ما
لوگو در برابر لوگو

وضعیت شیعیان در پاراچنار

به دنبال جمع آوری اطلاعات برای مطلب قبلی که در مورد رافضیان بود ، به مطالبی برخوردیم که کمتر شنیده و یا گفته می شوند.شاید دلیل آنها را می توان اخبار مهمتری دانست مانند انقلابات منطقه ای خشکسالی مالی اروپا و آمریکا و ...
ولی با این وجود نباید از کنار دست خود غافل شویم تا وهابیون ،رافضیون، و اعضای طالبان برادران شیعه ما را در پاراچنار که نام بخشی از ایالت سرحد پاکستان است سر ببرند.

این این مطلب علاوه بر بررسی تاریخ این منطقه و وضعیت شیعیان تصاویری هم قرار داده شده که پیشاپیش از انتشار آنان معضرت خواهی می کنیم




 آغاز حمله انتحاری به شیعیان در دوره مشرف

درگیری‌ها در پاراچنار در دوره "پرویز مشرف " رئیس جمهور سابق پاكستان شدت بیشتری به خود گرفت و تمامی مناطق قبایلی شمال غرب این كشور بی ثبات و ناامن شد، در واقع با روی كار آمدن مشرف درگیری علیه شیعیان شدت بیشتری به خود گرفت.

قبل از مشرف اگر قرار بود كه به شیعیان حمله كنند، حداقل یك یا دو نفر را می كشتند و یا حداكثر یك بمبی در مسجد منفجر می‌كردند اما در دوره پرویز مشرف عملیات انتحاری علیه شیعیان در مناطق قبایلی پاراچنار شروع شد و بعد جدیدتری به خود گرفت و درگیری علیه شیعیان به شهرهای كویته، كراچی، هنگو، پیشاور، دیره اسماعیل خان نیز كشیده شد.

در آن دوره حكومت ایالتی سرحد در دست جمعیت علمای اسلام و شخص "فضل الرحمن " بود، فضل الرحمن پرورش دهنده طالبان پاكستان بود و در دوره مشرف به مدت چهار سال حكومت ایالت سرحد را در دست داشت و طالبان را در این ایالت و بلوچستان ساماندهی كرد و امكانات گسترده‌ای را در اختیار آنها قرار داد.

دولت پاكستان، آمریكا و عربستان از این فرد وهابی حمایت می كردند و بدین ترتیب طالبان با حمایت مشرف و عامل وی در ایالت سرحد كه فضل الرحمن نام داشت، در این منطقه رشد كرد.

در سال 2007 فرماندار مناطق قبایلی پاراچنار قبل از استعفا ظی سخنانی در جمع مردم اعلام كرد كه "نقشه پاراچنار در سال 2007 تغییر خواهد كرد. " یعنی از قبل برنامه ریزی كرده بودند كه سال 2007 پاراچنار بدست آنها خواهد افتاد و شیعیان نیز در دیگر مناطق كوچانده خواهند شد، حتی دو سال قبل از درگیری شدید در این شهر، سفیر آمریكا وارد پاراچنار شد و به منطقه "تری منگل " در نزدیكی‌های مرز افغانستان رفت و پس از آن درگیری‌ها شدیدتر شد.

در واقع دولت آمریكا و دولت مشرف در برنامه‌های مختلف با فضل الرحمن رهبر طالبان در پاكستان هماهنگ بودند، به عبارت دیگر هر چند به ظاهر خود را مخالف طالبان جلوه می دهند اما با آزاد گذاشتن و تشویق آنها برای حمله به شیعیان در مناطق قبایلی ایالت سرحد و پاراچنار به نوعی با آنها هماهنگ هستند.

شعار علیه مقدسات شیعه در روز میلاد پیامبر اكرم(ص) و سكوت دولت

در سال 2007 یك ماه پس از اظهارات فرماندار پاراچنار مبنی بر تغییر نقشه پاراچنار، این منطقه دچار سیل شد و "علی محمد جان اورگزئی "حكمران ایالات در بین مردم حاضر شد و وقتی از وی تقاضای كمك كردند، در جواب مردم گفت كه سیلی بدتر از این در انتظار پاراچنار است.

پس از آن مناطق مختلف پاراچنار نا امن شد و از آوریل سال 2007 (اردیبهشت ماه 86) این درگیری‌ها آغاز شد. تندروها و وهابی ها در این منطقه با شیطنت دولت راهپیماهایی را آغاز كردند كه با میلاد حضرت محمد پیامبر اكرم (ص) مخالف بودند. این افراد دیوبندیه بودند و خود را از سنی‌های حنفیه معرفی می‌كردند.

البته در اوایل سال 2007 پاراچنار منطقه عبور طالبان از پاكستان به افغانستان هم به شمار می‌رفت و آنها از منطقه "چپری " تا منطقه "كُرُم " طول مناطق پاراچنار را طی می كردند و وارد افغانستان می شدند، سران قبایل پاراچنار در جلسه‌ای با حضور نماینده ناتو، افغانستان و پاكستان اعلام كرده بودند كه به هیچ وجه اجازه عبور كاروان‌های طالبان به سمت افغانستان را نخواهند داد و دولت ایالت سرحد نیز در قبال عبور طالبان از این منطقه هیچ مسئولیتی را قبول نمی‌كرد و از شیعیان حمایت نمی‌كرد و دولت مشرف اعلام می كرد كه ما هیچ كاری نمی توانیم بكنیم و با سكوت خود به گسترش نا امنی در این مناطق كمك كرد.

این امر اساس درگیری‌های سال 2007 پاراچنار شد كه وهابیون و طالبان در تظاهراتی علیه مقدسات شیعه شعار دادند. « مرده باد شجاعت حسین، زنده باد یزیدیت، شجاعت حسین مرده باد یزیدیت زنده باد » از جمله شعارهای آنها بود.

شیعیان در واكنش به این اقدام با مراجعه به نماینده سیاسی دولت خواستار توقف این اقدام و دستگیری عاملین این ماجرا شدند اما آنها دستگیر نشدند و حتی انجمن حسینی پاراچنار با اعتراض از دولت خواست تا 17 ربیع الاول موضع خود را اعلام كند و به شیعیان جواب دهند كه واكنش دولت مشرف در این خصوص منفی بود و هیچ برخوردی با مسببین صورت نگرفت.

در روز 17 ربیع الاول آوریل 2007 همه شیعیان و اهل تسنن از مناطق مختلف در حسینیه مركزی شهر پاراچنار جمع شده بودند، اهل تسنن یك مفتی از كراچی برای سخنرانی در این مراسم باشكوه دعوت كرده بودند و ماجرا از آنجا آغاز شد كه این مفتی در سخنان خود اعلام كرد كه «یزیدیت زنده باد حسینیت مرده باد» و پس از این شعار عده‌ای از جوانان غیور كه تحمل این سخنان برایشان سخت بود، حسینه را ترك كردند و به بیرون رفتند.

این افراد به محض اینكه به صحن بیرونی حسینیه رسیدند، همگی بدست وهابی‌هایی كه از قبل خود را آماده كرده بودند گلوله باران شدند، و پس از آن درگیری ها آغاز شد. شخصی بنام "عید نظر " كه رهبری این جریان افراطی را بر عهده داشت، در این درگیری ها زخمی شد اما با بالگرد ارتش به كراچی منقل شد این درحالی بود كه دولت مشرف اعلام می‌كرد ما عاملین اصلی این جریان را دستگیر كرده‌ایم.

شیعیان در این ماجرا نیز با هوشیاری عمل می‌كردند چون به توطئه آنها آگاه بودند، قبل از این درگیری حدود یكسال و نیم پاراچنار در محاصره بود. در این درگیری ها 63 تن از شیعیان شهید شدند و پس از آن نیز راههای منتهی به شهر مسدود بود و درگیری‌های پراكنده وجود داشت.

 درگیری‌های 15 و 16 نوامبر 2007 و شهادت 87 شیعه
ذبح دو تن از شیعیان برجسته با نام جهاد

درگیری شدید بعدی منطقه پاراچنار در 16 نوامبر 2007 از طرف وهابیون شروع شد و در این مدت 4 اتفاق مهم در این منطقه رخ داد.

1- وهابیون در منطقه هنگو سه نفر از افراد پلیس كه شیعه بودند را زیر ماشین گرفتند و كشتند.
2- یكی از شیعیان برجسته پاراچنار بنام "لایق حسین " را در وزیرستان به طور فجیعی سر بریدند و فیلمی تهیه كردند كه ما بنام جنگ علیه شیعه این كار می‌كردیم.
3- در اقدام بعدی "سید امجد " را در منطقه دو آبه سربریدند و شهید كردند.
4 - اتفاق چهارم در ماه آگوست بود كه در یك عملیات انتحاری در پاراچنار 12 تن از شیعیان به شهادت رسیدند.

به دنبال این مسائل در 15 نوامبر یك درگیری بین نیروهای طالبان و وهابی‌ها در پاراچنار اتفاق افتاد كه چند نفر از آنها زخمی شدند و این مسئله را به شیعیان نسبت دادند. روز بعد در 16 نوامبر مجدداً جنگ و درگیری با شیعیان شدت یافت و به كل منطقه قبایلی پاراچنار سرایت كرد و در این درگیری‌ها هم 75 تن از شیعیان شهید و بیش از صدها نفر نیز زخمی شدند.

 حمله انتحاری فوریه 2007 و شهادت 60 شیعه
 شدت یافتن محاصره پاراچنار
 سوزاندن زنده زنده شش نفر از شیعیان

حمله انتحاری بعدی به شیعیان در فوریه 2007 صورت گرفت كه در آن حادثه تروریستی، 60 نفر از شیعیان به شهادت رسیدند و این ماجرا بلافاصله حوادث دیگری را در این منطقه رقم زد.

بعد از این حملات انتحاری پاراچنار محاصره شد و طالبان از ارسال آذوقه و مواد غذایی، مواد بهداشتی و درمانی و سوخت خودداری می كردند. در حادثه‌ای یك "تریلی نفتی " از پیشاور به سمت پاراچنار در حركت بود كه در محله "چپری " در ورودی منطقه كُرُم مورد حمله قرار گرفت، شبه نظامیان طالبان به آنها حمله كردند و 6 نفر از جمله یك راننده و دیگر محافظین همراه آنها كشته شدند، عده‌ای دست و پایشان قطع شده و عده‌ای هم در آتش سوختند.

به دنبال این حادثه، در فرصتی دیگر نیروهای طالبان 13 كاروان كه در حال حمل مواد غذایی به پاراچنار بود و حتی با بالگردهای ارتش هم محافظت می شد را محاصره و همه آنها را قتل عام كردند، نكته جالب اینكه حتی یك گلوله هم از طرف محافظین دولتی این كاروانها و بالگردهای ارتش شلیك نشد و بر شیعیان ثابت شد كه دولت در این درگیریها با برنامه از قبل تعیین شده همدست طالبان و وهابی‌ها است.

وضعیت چنان بود كه زندگی عادی مردم با مشكلاتی مواجه شده بود، پاراچنار در محاصره كامل قرار داشت و مواد غذایی كه گهگاهی از افغانستان وارد پاراچنار می شد با قیمت‌های بسیارگران در اختیار شیعیان قرار می گرفت مثلا یك كیسه آرد كه 2000 روپیه قیمت داشت، با مبلغ 8000 هزار روپیه در اختیار شیعیان قرار می گرفت، روغن، برنج و مواد دارویی اصلاً یافت نمی شد و عده‌ای از مردم از نبود مواد دارویی جان خود را از دست دادند، عده بسیار زیادی از كارگران كاملاً بیكار شدند و وضعیت بسیار وخیمی بر این منطقه حاكم بود.

محاصره و درگیری از آوریل 2007 (اردیبهشت 86) شروع شد و تا ماه دسامبر 2008 (آذر ماه 87) ادامه داشت و هنوز هم محاصره به نوعی ادامه دارد و هیچ امنیتی در مسیرهای ورود و خروج به این منطقه نیست، از آن زمان تاكنون شیعیان زیادی گروگان گرفته شده اند، فشارهای زیادی علیه مردم وارد می شود، باج گیری از آنها هنوز ادامه دارد، نیروهای طالبان در این منطقه خود مختاری می كنند و دولت پاكستان هم اقدامی جدی در این زمینه انجام نمی دهد.

* بطور خلاصه حوادث منطقه پاراچنار از سال 2007 تاكنون بدین شرح است.

1 - نوامبر 2007 طی یك درگیری 75 نفر از شیعیان شهید و بیش از صدها نفر زخمی شدند.
2- فوریه 2007 توقف ماشین‌های سوخت رسانی به پاراچنار در محله "چَپَری " در ورودی منطقه كُرُم ایجنسی و دستگیری 9 نفر و شهادت شش تن كه پس از چند ماه استخوان‌های آن تحویل شیعیان شد، سه نفر نیز زنده تحویل دادند كه حال آنها بسیار وخیم است.
3 - عملیات انتحاری در شهر پاراچنار كه 60 شهید و بیش از صدها زخمی برجای گذاشت.
4 - توقف 13 كامیون حامل مواد غذایی و آذوقه كه طی این حادثه شش نفر زنده زنده سوزانده شدند و هشت نفر دیگر هم دست و پایشان بوسیله اره برقی قطع شد و به شهادت رسیدند.
5 - تحویل جسد 12 تن از شیعیان درگونی
6 - درگیری هفت ماهه در منطقه "پیوار " كه صدها شهید برجای گذاشت و "سید علی حسینی " فرزند شهید "عارف حسینی " رهبر شیعیان پاكستان نیز یك پای خود را از دست داد.

این درگیری‌ها هنوز هم بصورت پنهان و محدود ادامه دارد و طالبان هنوز در بسیاری از مناطق پاراچنار شیعیان را دستگیر می كنند و آنها را به گروگان می گیرند، باج خواهی می‌كنند و فشارهای زیادی را به شیعیان وارد می كنند.

 609 شهید و بیش از 3000 زخمی از آوریل 2007 تاكنون

به هر حال از آوریل 2007 تاكنون بیش از 609 نفر در پاراچنار به مدت این دو سال شهید شده‌اند و پیش از سه هزار نفر زخمی شده‌اند و چندین نفر هم اسیر شده‌اند.
در درگیری آخر در ماه رمضان گذشته در منطقه "باغ رفعی " تعداد زیادی از تروریست‌ها فرار كردند و 32 پایگاه نظامی آنها هم به تصرف شیعیان درآمد و شخصی بنام "ابوالیس الیبی " مرد شماره چهار القاعده در این منطقه كشته شد و دولت پاكستان وی را با بالگرد ارتش به وزیرستان منتقل كرد و آن منطقه را نیز بمباران كرد.

می‌توانیم بگوییم درگیری در پاراچنار جنگ صهیونیست و مزدورانش علیه شیعیان است و در این راستا از هر دولتی كه در پاكستان هم در رأس قرار بگیرد، استفاده می‌كنند.

 فقر و بیكاری و فروش منزل شخصی عامل كوچ شیعیان از پاراچنار
گروگان گیری شیعیان و باج خواهی از آنها

در این مدت در پاراچنار مردمی كه اهل جنگ بودند، به مقابله پرداختند، آنهایی كه فقیر و مستضعف هستند، بیكار مانده‌اند و بسیاری از آنها به شهرهای پیشاور،‌ لاهور، كویته و پنجاب مهاجرت كرده‌اند تا بتوانند حداقل روزگار عادی خود را بگذرانند.

از دیگر دلایل مهاجرت مردم در این منطقه، فروش ملك و منزل شخصی برای پرداخت غرامت به تروریست‌ها است، وهابیون و طالبان زمانی كه شیعیان را به گروگان می‌گیرند درخواست پول می‌كنند و مردم فقیر نیز ناچارند با فروش زمین و خانه و دیگر دارایی‌های خود عزیزانشان را آزاد كنند، پس از این اقدام هم هیچ راهی برای زندگی در این شهر ندارند و مجبور به مهاجرت می‌شوند.

این امور برای وادار كردن شیعیان به مهاجرت از این منطقه است. محاصره پاراچنار هنوز هم ادامه دارد و مسدود كردن بسیاری از راه‌ها ناامن كردن آنجا به نوعی محاصره این منطقه را تداوم بخشیده است.

از طرف دیگر ارتش پاكستان هم كه آمریكا به نوعی در آن نفوذ دارد، به نوعی از این تروریست‌ها حمایت كرده و می‌كند.

دولت‌های پاكستان هم همگی با این عوامل همراه و همدست بوده‌اند، در دوره ضیاءالحق ارتش پاكستان جلسه‌ای به ریاست سرتیپ "امتیاز سندی " برگزار شد كه در آنجا مطرح شد كه دو گروه "شیعه " و "سندی " دشمن پاكستان هستند و ما باید با آنها مبارزه كنیم، دولت اعلام كرد كه شیعیان و مردم استقلال طلب ایالت سند دشمن امنیت پاكستان هستند و باید آنها را از بین ببریم و این درگیری‌های امروز هم در ادامه همان سیاست‌هاست.

در پایان می‌توان گفت كه وحدت اسلامی یكی از شعارهای اصلی انقلاب اسلامی بوده و استراتژی این نظام اسلامی و شیعیان جهان تعیین گردید و از آن زمان به بعد در شبه قاره به ویژه پاكستان هم این موضوع از سوی شیعیان پیگیری شد و هنگامی‌كه استكبار احساس كرد این حركت منافعش را تهدید می‌كند، ایجاد موانع را آغاز كرد و گروه‌های تروریستی یكی پس از دیگری تاسیس شدند و سیاست ایجاد تنش و فتنه انگیزی میان شیعه و سنی را دنبال كردند و با نام اسلام و حتی جهاد علیه شیعیان وارد عمل شدند و خود را اهل تسنن معرفی می‌كنند.

اما با این حال شیعیان پاكستان با هوشیاری كامل و آگاهی از توطئه دشمنانشان در بسیاری از مناطق نه تنها با اهل تسنن درگیری نمی‌شوند بلكه در شادی‌ها و غم‌ها در كنار یكدیگرند و با حفظ وحدت اسلامی میان خود توطئه دشمنان را به خوبی خنثی كرده‌اند.

و اما كلام آخر

به طور كلی اهداف طالبان، وهابی‌ها و حامیان آنها آمریكا، برخی دولت‌های ضد شیعه منطقه از فشار بر شیعیان و كشتار آنها در منطقه استراتژیك پاراچنار به شرح ذیل است:

1- تخلیه شیعیان از منطقه پاراچنار و كوچاندن آنها به دیگر مناطق ایالت سرحد؛ در واقع هدف اصلی پنهانی این موضوع تشكیل كشور پشتوستان و تجزیه كشورهای افغانستان، ایران و پاكستان است كه گام اول این طرح تخلیه شیعیان از منطقه پاراچنار است.

2- ایجاد پایگاه آمریكا در منطقه استراتژیك همجوار پاراچنار؛ برای این امر هم مجاورت شیعیان برای آنها مفید نیست و به اعتقاد آنها شیعیان نوعی تهدید بالقوه محسوب می‌شوند و باید كوچ كنند.

3- تسویه حساب آمریكا باالقاعده به قیمت جان و مال و امنیت شیعیان؛ آنها معتقدند كه طالبان باید به شیعیان حمله كنند و در واكنش به آنها شیعیان هم به مقابله با آنها بپردازند و خود آمریكا نیز از این مساله سود كند، چرا كه در ظاهر این دولت برای نابودی طالبان در افغانستان حضور دارد.

4- در واقع القاعده و طالبان مثل دو لبه قیچی قصد دارند شیعیان را قیچی كنند؛ از یك طرف طالبان و القاعده در رفتارهای خود نشان داده‌اند هر زمانی كه بخواهند می‌توانند با آمریكا كنار بیایند و از طرف دیگر آمریكا هم در طول 8 سال مبارزه با آنها، نه تنها القاعده و طالبان را ریشه‌كن نكرده بلكه به گسترش و رشد آنها نیز كمك كرده است، حتی در طول حضور خود در عراق و افغانستان هیچ ضربه‌ محكمی بر پیكر آنها نزده و به عنوان یك مترسك از آنها استفاده می‌كنند، حتی اخیراً هم در افغانستان بحث مذاكره با طالبان را به رسمیت شناخته‌اند.

آمریكا با این كار محاصره ایران را تقویت می‌كند و ارتباط ایران را با همسایگان خود را قطع و گام‌های موثری برای تحكیم قدرت خود در منطقه بردارد.

با عبارت دیگر آمریكا با حضور در افغانستان و پاكستان نفوذ خود را در اطراف چین هم مستحكم‌تر كرده ضمن اینكه از تمامی مخالفین جمهوری اسلامی ایران در این كشورها حمایت می‌كند و نیروهای شورشی و گروه‌های تروریستی مانند « جندالله، ‌سپاه صحابه و طالبان » را نیز تقویت می‌كند و یك گام به سناریوی "حضور در میان رقابت‌های برتر منطقه " نزدیك‌تر شده است.

5- ذخایر عظیم هسته‌ای و انبارهای اتمی پاكستان در ایالت سرحد بنا شده‌ است و مواد خام اورانیوم غنی شده در این منطقه به وفور یافت می‌شود بنابراین آمریكا با حضور در این منطقه در واقع سناریوی "كنترل پاكستان اتمی " را عملی خواهد كرد كه هم برای ایران و هم برای چین كه نزدیك این منطقه است، تهدید محسوب می‌شود.

6- آمریكا با حضور در افغانستان و تحریك طالبان برای كوچاندن شیعیان از مناطق قبایلی پاراچنار و ایالت سرحد در واقع چاقویی بر پشت مردم منطقه كاشته است. اگر آمریكا در افغانستان و ایالت سرحد در شمال غرب پاكستان مسلط شود، می‌تواند شكافی را در بین پنج كشور هسته‌ای ایجاد كند.


در واقع میان روسیه، چین، پاكستان ، هند و ایران پایگاهی ایجاد كرده كه به راحتی می‌تواند برای این پنج قدرت تهدیدی بالقوه باشد.








طبقه بندی: دشمن، خبر،
[ شنبه 1390/10/17 ] [ 09:54 ب.ظ ] [ دلی منتظر ظهور ]
درباره وبلاگ

آمار سایت
لوگوی همکاران
خبرنگار ضد ماسون

جهاد نرم افزاری


مجمع تحقیقاتی جهاد اسلامی

کلیک کنید